Ostrów Lednicki. Kolebka państwa polskiego.

    Według wielu historyków to właśnie tutaj należy szukać kolebki państwowości polskiej. Co więcej, najprawdopodobniej na tej niewielkiej wyspie położonej w Wielkopolsce Mieszko I przyjął chrzest.

Przedzierając się przez gęsty las podróżni trafiali na pas gołej ziemi otaczającej malowniczą wyspę, jedną z pięciu znajdujących się na jeziorze Lednickim. Spokój lasu i śpiew ptaków zakłóca gwar i odgłosy zwierząt. Gdzieś dalej kowal rytmicznie odmierza czas swojej pracy, każde jego uderzenie rozchodzi się echem po okolicy, wtóruje mu parskanie koni i kłótnia mieszkańców pobliskiej wioski. Na pasie ziemi tuż przy brzegu aż roi się od handlarzy, kupców, gawiedzi i wesołych sztukmistrzów płatających figle. Bezładnie rozrzucone, niewielkie i przykryte sianem chałupki dodają temu miejscu niebywałego kolorytu, ale nie one przyciągają uwagę przybyłych. Kilku zbrojnych wojów pilnuje długiego, drewnianego mostu. Drugi brzeg, czyli skraj wyspy otacza palisadowy mur a z wody wyłaniają się ostre pale uniemożliwiające obcym przybicie do brzegu. Węższy brzeg wyspy chroni wał ziemny, a nieco bliżej środka wyspy widoczny jest drewniany budynek, obok – jedyny obiekt z murowany…
Pas ziemi wokół brzegu rzeki wycięli mieszkańcy wyspy. Dzięki temu wróg nie mógł niepostrzeżenie zbliżyć się do grodu na wyspie. W razie niebezpieczeństwa most łączący wyspę z lądem był niszczony. Po dwunastu wiekach podpory mostu są wciąż widoczne. To niesamowite, że te kawałki drewna mają więcej lat niż istnieje nasz ojczyzna.
Tak wyglądało to miejsce około dwunastu wieków temu, w czasach gdy wyspę zamieszkiwał Mieszko I wraz z żonami, a załogę stanowiło około 300 wojów.

Wyjątkowo żyzne ziemie, lasy bogate w zwierzynę oraz wody pełne ryb przyciągały tu ludzi od wielu setek lat. W V i IV wieku p.n.e. wyspę i jej południowy skraj zamieszkiwali neolityczni myśliwi i pasterze. Jak na tamte czasy było to naprawdę duże i dobrze zorganizowane skupisko ludzi. Setka mieszkańców zajmowała się rolnictwem, hodowlą zwierząt, łowiectwem, rybołówstwem i zbieractwem. Tereny wokół wyspy zamieszkiwane były praktycznie bez przerwy przez setki lat. Pierwszych mieszkańców zastąpili przedstawiciele kultury łużyckiej, a tych następni przybysze. Przynajmniej osiem dużych skupisk ludzi pozostawiła po sobie ślady osadnictwa, piece hutnicze i liczne artefakty wskazujące na dobrze rozwinięty handel nawet z odległymi obszarami Europy.

    Mija kilkaset lat, krajobraz praktycznie się nie zmienia, przyroda wciąż obfituje w zwierzynę. Pojawiają się Słowianie a wraz nimi nowe osady. Około V wieku, na północnym wzniesieniu powstał gród z dużymi domostwami, zamieszkały z pewnością przez władców plemiennych prawdopodobnie ośrodek władzy plemiennej ludności osiadłej w tym rejonie. Po pożarze w IX wieku został odbudowany i otoczony drewniano-ziemnym wałem, wzmocnionym płaszczem kamiennym. Był zamieszkiwany do końca X wieku…

 

Ostrów Lednicki i oraz Lednicki Park Krajobrazowy i Wielkopolski Park Etnograficzny stanowią doskonały cel na jedno – dwudniowy wyjazd turystyczny. Dla każdego zainteresowanego historią Polski będzie to również powrót do korzeni naszej państwowości, możliwość zobaczenia na własne oczy miejsca w którym podejmowane były najważniejsze decyzje w rodzącym się dopiero państwie. To również kolebka polskiego chrześcijaństwa. Odwiedzając Ostrów Lednicki warto pomyśleć o zabytkach oddalonego o kilka kilometrów Gniezna i znajdującej się w Lednicy wystawy Nekropolia Lednicka, z ciekawym okazem szkieletu średniowiecznej olbrzymki z Ostrowa. Mierząca ponad 2 metry i 15 centymetrów kobieta musiała na tle ówczesnych mieszkańców (średnia wzrostu 155 cm) wyglądać jak biblijny Goliat.

autor: AnBe

 

Dodaj komentarz